Συστηματική έρευνα,
ο δικός μας θησαυρός

Πρόκειται για ένα γένος της οικογένειας Lamiaceae το οποίο περιέχει 16 διαφορετικά είδη στα βουνά της Ελλάδας, με πιο γνωστά τα Sideritis raeseri Boiss. & Heldr. (όλη την Ελλάδα), Sideritis scardica Griseb (στα βουνά της Βόρειας Ελλάδας μέχρι τον Όλυμπο και το Πήλιο), Sideritis clandestina (Bory & Chaub.) Hayek (στην Πελοπόννησο). Αυτά είναι γνωστά ως τσάι του βουνού μιας και καταναλώνονται ως ζεστά ροφήματα. Αποτελούν μονοετείς ή πολυετείς πόες, αυτοφυείς στην Ελλάδα, οι οποίες καλλιεργούνται ώστε να καλυφθεί η μεγάλη εμπορική ζήτηση. Οι ανθισμένοι βλαστοί περιέχουν λίγο αιθέριο έλαιο πλούσιο σε α-πινένιο και άλλα μονο- και σεσκιτερπένια, ενώ τα κύρια συστατικά των εκχυλισμάτων του είναι φαινολικά οξέα, φλαβονοειδή, διτερπένια και τριτερπένια. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία της πόας διαφόρων ειδών Sideritis (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρασκευαστούν αφεψήματα) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την αντιμετώπιση του βήχα και του κρυολογήματος, ήπιων στομαχικών και γαστρεντερικών διαταραχών (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/sideritis-herba).

Προκλινικές και κλινικές μελέτες δείχνουν την αγχολυτική του δράση, ενώ οι προκλινικές φανερώνουν και την αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιδιαβητική, γαστροπροστατευτική και χημειοπροστατευτική του δραστικότητα. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Żyżelewicz D, Kulbat-Warycha K, Oracz J, Żyżelewicz K. Polyphenols and Other Bioactive Compounds of Sideritis Plants and Their Potential Biological Activity. Molecules. 2020; 25(16):3763. https://doi.org/10.3390/molecules25163763

Lall N, Chrysargyris A, Lambrechts I, Fibrich B, Blom Van Staden A, Twilley D, de Canha MN, Oosthuizen CB, Bodiba D, Tzortzakis N. Sideritis Perfoliata (Subsp. Perfoliata) Nutritive Value and Its Potential Medicinal Properties. Antioxidants. 2019; 8(11):521. https://doi.org/10.3390/antiox8110521

Heiner F, Feistel B, Wink M. Sideritis scardica extracts inhibit aggregation and toxicity of amyloid-β in Caenorhabditis elegans used as a model for Alzheimer’s disease. PeerJ. 2018 ; 6:e4683. https://doi.org/10.7717/peerj.4683

Wightman EL, Jackson PA, Khan J, Forster J, Heiner F, Feistel B, Suarez CG, Pischel I, Kennedy DO. The Acute and Chronic Cognitive and Cerebral Blood Flow Effects of a Sideritis scardica (Greek Mountain Tea) Extract: A Double Blind, Randomized, Placebo Controlled, Parallel Groups Study in Healthy Humans. Nutrients. 2018; 10(8):955. https://doi.org/10.3390/nu10080955

Είναι δένδρο που φτάνει σε ύψος τα 30 m της οικογένειας Myrtaceae, το οποίο απαντά αυτοφυές στην Αυστραλία ή σε καλλιέργειες σε εύκρατες και υποτροπικές περιοχές ανά τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου. Είναι γνωστό για το ξύλο του κορμού του. Αποτελεί ένα από τα 750 είδη του γένους Eucalyptus. Παραδοσιακά στην θεραπευτική χρησιμοποιούνται τα φύλλα του που περιέχουν σημαντική ποσότητα αιθέριου ελαίου πλούσιου σε ευκαλυπτόλη (1,8-κινεόλη). Τα φύλλα εκτός από το αιθέριο έλαιο περιέχουν πλήθος άλλων βιοδραστικών συστατικών, όπως φαινολικά οξέα, φλαβονοειδή, τερπένια και ασυνήθιστες φορμυλιωμένες φλωρογλουκινόλες που φαίνεται να έχουν ισχυρή αντιμικροβιακή δράση και παρέχουν προστασία από φυτοφάγα ζώα. Η κύρια παραδοσιακή χρήση ήταν η συμπτωματική αντιμετώπιση των αναπνευστικών δυσχερειών που προκαλούνται από το κρυολόγημα, άσθμα ή άλλες λοιμώξεις μέσω βαμμάτων, εγχυμάτων ή εισπνοών. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμακών έχει εγκρίνει την χρήση των φύλλων του E. globulus για την παρασκευή φυτικών φαρμακευτικών προϊόντων για την αντιμετώπιση του βήχα από το κρυολόγημα (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/eucalypti-folium)

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Barbosa LCA, Filomeno CA, Teixeira RR. Chemical Variability and Biological Activities of Eucalyptus spp. Essential Oils. Molecules. 2016; 21(12):1671. https://doi.org/10.3390/molecules21121671

Moore, B.D., Wallis, I.R., Palá-Paúl, J. et al. Antiherbivore Chemistry of Eucalyptus–Cues and Deterrents for Marsupial Folivores. J Chem Ecol 30, 1743–1769 (2004). https://doi.org/10.1023/B:JOEC.0000042399.06553.c6

Πρόκειται για ένα γένος της οικογένειας Urticaceae που περιλαμβάνει κοσμοπολίτικες πόες, με τέσσερα είδα αυτοφυή στην Ελλάδα, την U. dioica, U. urens, U. membranacea και U. pilulifera. Είναι από τα γνωστά φαρμακευτικά φυτά, τα οποία αν και κοινά ζιζάνια μπορεί και να καλλιεργούνται για αυτόν τον σκοπό. Τα εναέρια τμήματα χρησιμοποιούνται στη μαγειρική ενώ οι χρήσεις στην θεραπευτική είναι ποικίλες, συνεχείς και ξεπερνούν τα 2500 χρόνια. Είναι ένα υποεκτιμημένο εξαιρετικά θρεπτικό τρόφιμο αφού αποτελεί πλούσια πηγή ανόργανων στοιχείων (ασβέστιο, κάλιο, πυρίτιο, σίδηρο και μαγνήσιο), βιταμινών (C, του συμπλέγματος Β και Κ), χλωροφυλλών και καροτενοειδών, πρωτεϊνών και πολυσακχαριτών, φλαβονοειδών, οξέων συμπεριλαμβανομένων και των φαινολικών οξέων, κουμαρινών, αμινών, και τριτερπενίων. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία παρασκευασμάτων της πόας της τσουκνίδας των ειδών U. urens και U. dioica (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη, χυμός, βάμμα, υγρά & ξηρά εκχυλίσματα) ως παραδοσιακά φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων αρθριτικών πόνων, σμηγματορροϊκής δερματίτιδας και ως διουρητικό (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/urticae-herba).

Προκλινικές μελέτες σε πειραματόζωα δείχνουν τη σημαντική αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αναλγητική, υποτασική, και υπογλυκαιμική, ενώ κλινικές μελέτες μικρής κλίμακας σε ανθρώπους δείχνουν αναλγητική δράση αλλά και ευεργετική δράση σε ασθενείς με καλοήθη υπερπλασία του προστάτη. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Dhouibi R, Affes H, Ben Salem M, Hammami S, Sahnoun Z, Zeghal KM, Ksouda K. Screening of pharmacological uses of Urtica dioica and others benefits. Prog Biophys Mol Biol. 150 (2020): 67-77. https//doi.org/10.1016/j.pbiomolbio.2019.05.008.

Kregiel, D.; Pawlikowska, E.; Antolak, H. Urtica spp.: Ordinary Plants with Extraordinary Properties. Molecules 23 (2018): 1664. https://doi.org/10.3390/molecules23071664

Rutto LK, Xu Y, Ramirez E, Brandt M. Mineral Properties and Dietary Value of Raw and Processed Stinging Nettle (Urtica dioica L.). Int J Food Sci. 2013 (2013): 857120. https://doi.org/10.1155/2013/857120.

Πρόκειται για μία κοσμοπολίτικη μονοετή πόα της οικογένειας Asteraceae, αυτοφυής στην Ελλάδα. Είναι από τα πιο γνωστά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, τα οποία καλλιεργούνται για αυτόν τον σκοπό. Χρησιμοποιούνται οι ανθοκεφαλές του για την παρασκευή ροφημάτων και φαρμακευτικών και καλλυντικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου και του κυανού αιθερίου ελαίου. Τα άνθη περιέχουν φλαβονοειδή (μέχρι 6%), σεσκιτερπενικές λακτόνες, φαινολικά οξέα και παράγωγα αυτών, βλέννες και αιθέριο έλαιο (0.3-1.9%) το οποίο περιέχει αφθονία σεσκιτερπενίων (βισαβολόλη και οξείδια αυτής και αζουλένια με κύριο το χαμαζουλένιο) και σπιροαιθέρων. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία των ανθοκεφαλών του χαμομηλιού (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρασκευαστούν αφεψήματα και εγχύματα, υγρά και ξηρά εκχυλίσματα) και του αιθερίου ελαίου ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων γαστρεντερικών ενοχλήσεων, του κοινού κρυολογήματος, φλεγμονών της στοματοφαρυγγικής κοιλότητας, δερματικών ερεθισμών, φλεγμονών και πληγών (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/matricariae-flos & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/matricariae-aetheroleum).

Προκλινικές μελέτες και κλινικές μελέτες δείχνουν τη σημαντική αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή και ηρεμιστική δράση του χαμομηλιού. Πρόσφατες μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι τo αφέψημα χαμομηλιού προλαμβάνει την εμφάνιση της παχυσαρκίας, της δυσλιπιδαιμίας, οξειδωτικού στρες και υπεργλυκαιμίας που προκαλείται από μία δίαιτα υψηλή σε λιπαρά. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Weidner C, Wowro SJ, Rousseau M, Freiwald A, Kodelja V, Abdel-Aziz H, Kelber O, Sauer S. (2013) Antidiabetic effects of chamomile flowers extract in obese mice through transcriptional stimulation of nutrient sensors of the peroxisome proliferator-activated receptor (PPAR) family. PLoS One. 8(11):e80335. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0080335.

Miraj S, Alesaeidi S. (2016) A systematic review study of therapeutic effects of Matricaria recuitta chamomile (chamomile). Electron Physician. 8(9): 3024-3031. https://doi.org/10.19082/3024.

Jabri MA, Sakly M, Marzouki L, Sebai H. (2017) Chamomile (Matricaria recutita L.) decoction extract inhibits in vitro intestinal glucose absorption and attenuates high fat diet-induced lipotoxicity and oxidative stress. Biomed Pharmacother. 87:153-159. https://doi.org/10.1016/j.biopha.2016.12.043.

Keefe JR, Mao JJ, Soeller I, Li QS, Amsterdam JD. (2016) Short-term open-label chamomile (Matricaria chamomilla L.) therapy of moderate to severe generalized anxiety disorder. Phytomedicine; 23(14): 1699-1705. https://doi.org/10.1016/j.phymed.2016.10.013

Είναι αειθαλής θάμνος, μέλος της οικογένειας Lamiaceae, αυτοφυής στη Δυτική Μεσόγειο και καλλιεργούμενος σε πολλά μέρη του κόσμου. Τα εναέρια ανθισμένα τμήματα (άνθη και φύλλα) είναι έντονα αρωματικά καθώς περιέχουν 1-2,5% αιθέριο έλαιο με κύρια συστατικά την θυμόλη και την καρβακρόλη (τουλάχιστον 40%). Περιέχουν επίσης βιοδραστικά φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και παράγωγα αυτών, και τερπένια. Χρησιμοποιείται ευρύτατα ως καρύκευμα και παραδοσιακά στην θεραπευτική πολλών χωρών. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων στην θεραπευτική, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία παρασκευασμάτων των εναέριων τμημάτων και του αιθερίου ελαίου αυτών ως παραδοσιακά φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την αντιμετώπιση του παραγωγικού βήχα που σχετίζεται με το κοινό κρυολόγημα (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/thymi-herba & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/thymi-aetheroleum).

Προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι το αιθέριο έλαιο των καρπών έχει αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ τα εκχυλίσματα φαίνεται να έχουν σπασμολυτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιοξειδωτικές και ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες. Μία πρόσφατη μικρή κλινική μελέτη επιβεβαιώνει την παραδοσιακή του χρήση του ως αποχρεμπτικό. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Dauqan EMA,Abdullah A. Medicinal and Functional Values of Thyme (Thymus vulgaris L.) Herb. J App Biol Biotech.2017; 5(02): 017-022. https://doi.org/10.7324/JABB.2017.50203

Satyal P, Murray BL, McFeeters RL, Setzer WN. Essential Oil Characterization of Thymus vulgaris from Various Geographical

Locations. Foods. 2016; 5(4):70. https://doi.org/10.3390/foods5040070

Ghahremani-Chabok A., Bagheri-Nesami M., Shorofi S.A., Mousavinasab S.N., Gholipour-Baradari A., Saeedi M. The effects of Thymus vulgaris inhalation therapy on airway status and oxygen saturation of patients under mechanical ventilation: A randomized clinical trial. Advances in Integrative Medicine 2020; in press. https://doi.org/10.1016/j.aimed.2020.08.007

O ιβίσκος είναι πολυετής χαμηλός θάμνος που προέρχεται από την Αφρική ενώ τώρα απαντάται και καλλιεργείται σε όλες τις τροπικές ζώνες. Ανήκει στην οικογένεια Malvaceae. Οι βλαστοί και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στη μαγειρική, ενώ οι βαθυκόκκινοι κάλυκες των ανθών του χρησιμοποιούνται στην παρασκευή ροφημάτων με έντονο και ιδιαίτερο άρωμα, ελαφρά όξινη γεύση και χαρακτηριστικό ερυθρό χρώμα. Το έντονο χρώμα αποδίδεται στην υψηλή περιεκτικότητα ανθοκυανινών και για αυτό τον λόγο χρησιμοποιούνται και ως φυσικές χρωστικές. Η υψηλή περιεκτικότητα πηκτίνης (πολυσακχαριτών-68,75% στους κάλυκες) προσδίδει στα παρασκευάσματά του αυξημένο ιξώδες και ζελατινώδη υφή. Επίσης, οι κάλυκες περιέχουν βιταμίνες (νιασίνη, ριβοφλαβίνη, τοκοφερόλες, βιταμίνη C), ιχνοστοιχεία, πληθώρα φλαβονοειδών και οργανικά οξέα. Σημαντικές είναι και οι χρήσεις του στην παραδοσιακή θεραπευτική, κύρια για την αντιμετώπιση λοιμώξεων όπως το κρυολόγημα και ως διουρητικό.

Η διουρητική δράση του ιβίσκου έχει αποτελέσει αντικείμενο προκλινικών και κλινικών ερευνών και τα αποτελέσματα συντείνουν στην εξάρτηση της δράσης από την δόση. Άλλες μελέτες υποδεικνύουν ότι τα εκχυλίσματα ιβίσκου έχουν υπολιπιδαιμική, αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή δράση. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Da-Costa-Rocha I, Bonnlaender B, Sievers H, Pischel I, Heinrich M. Hibiscus sabdariffa L. – a phytochemical and pharmacological review. Food Chem. 2014 Dec 15;165:424-43. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2014.05.002.

Ojulari OV, Lee SG, Nam J-O. Beneficial Effects of Natural Bioactive Compounds from Hibiscus sabdariffa L. on Obesity. Molecules. 2019; 24(1):210. https://doi.org/10.3390/molecules24010210

Njinga NS, Kola-Mustapha AT, Quadri AL, Atolani O, Ayanniyi RO, Buhari MO, Amusa TO, Ajani EO, Folaranmi OO, Bakare-Odunola MT, Kambizi L, Oladiji AT, Ebong P. Toxicity assessment of sub-acute and sub-chronic oral administration and diuretic potential of aqueous extract of Hibiscus sabdariffa calyces. Heliyon. 2020 Sep 21;6(9):e04853. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2020.e04853.

Η λουίζα είναι πολυετής θάμνος της οικογένειας Verbenaceae με αρχική καταγωγή από τη Νότια Αμερική, η οποία απαντάται αυτοφυούμενη ή σε καλλιέργειες πλέον σε πολλές θερμές και τροπικές περιοχές ανά τον κόσμο. Προσελκύει το ενδιαφέρον ως καλλωπιστικό, αρωματικό και φαρμακευτικό φυτό. Τα φύλλα της καταναλώνονται φρέσκα ή χρησιμοποιούνται για την παρασκευή δημοφιλών αφεψημάτων λόγω του ελκυστικού αρώματος λεμονιού που αναδύουν. Το ιδιαίτερο άρωμα σχετίζεται με την περιεκτικότητα σε αιθέρια έλαια (περί το 2%) με την κιτράλη (μίγμα γερανιάλης και νεράλης) και το λεμονένιο ως κύρια συστατικά. Επίσης, τα εκχυλίσματα είναι πηγή βιοδραστικών ενώσεων όπως τα φαινυλοπροπάνια και τα παράγωγα αυτών (κύριο συστατικό ο βερμπασκοζίτης), φλαβόνες, λιγνάνες και τριτερπένια. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία φύλλων της λουίζας (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρασκευαστούν αφεψήματα και εγχύματα) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων συμπτωμάτων δυσπεψίας (μετεωρισμός) αλλά και για την αντιμετώπιση ήπιων συμπτωμάτων ψυχικής κόπωσης και της αυπνίας (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/aloysiae-folium).

Πολλές προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα της λουίζας έχουν αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές, και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Hurrell J.A. (2018) Aloysia citriodora Palau. In: Albuquerque U., Patil U., Máthé Á. (eds) Medicinal and Aromatic Plants of South America. Medicinal and Aromatic Plants of the World, vol 5. Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-94-024-1552-0_7

Bahramsoltani R, Rostamiasrabadi P, Shahpiri Z, Marques AM, Rahimi R, Farzaei MH. Aloysia citrodora Paláu (Lemon verbena): A review of phytochemistry and pharmacology. J Ethnopharmacol. 2018 Aug 10;222:34-51. Https://doi.org/10.1016/j.jep.2018.04.021

Sánchez-Marzo, N.; Lozano-Sánchez, J.; Cádiz-Gurrea, M.d.l.L.; Herranz-López, M.; Micol, V.; Segura-Carretero, A. Relationships Between Chemical Structure and Antioxidant Activity of Isolated Phytocompounds from Lemon Verbena. Antioxidants 2019, 8, 324. https://doi.org/10.3390/antiox8080324

Πρόκειται για μία κοσμοπολίτικη μονοετή πόα της οικογένειας Asteraceae, αυτοφυής στην Ελλάδα. Είναι από τα πιο γνωστά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, τα οποία καλλιεργούνται για αυτόν τον σκοπό. Χρησιμοποιούνται οι ανθοκεφαλές του για την παρασκευή ροφημάτων και φαρμακευτικών και καλλυντικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου και του κυανού αιθερίου ελαίου. Τα άνθη περιέχουν φλαβονοειδή (μέχρι 6%), σεσκιτερπενικές λακτόνες, φαινολικά οξέα και παράγωγα αυτών, βλέννες και αιθέριο έλαιο (0.3-1.9%) το οποίο περιέχει αφθονία σεσκιτερπενίων (βισαβολόλη και οξείδια αυτής και αζουλένια με κύριο το χαμαζουλένιο) και σπιροαιθέρων. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία των ανθοκεφαλών του χαμομηλιού (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρασκευαστούν αφεψήματα και εγχύματα, υγρά και ξηρά εκχυλίσματα) και του αιθερίου ελαίου ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων γαστρεντερικών ενοχλήσεων, του κοινού κρυολογήματος, φλεγμονών της στοματοφαρυγγικής κοιλότητας, δερματικών ερεθισμών, φλεγμονών και πληγών (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/matricariae-flos & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/matricariae-aetheroleum).

Προκλινικές μελέτες και κλινικές μελέτες δείχνουν τη σημαντική αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή και ηρεμιστική δράση του χαμομηλιού. Πρόσφατες μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι τo αφέψημα χαμομηλιού προλαμβάνει την εμφάνιση της παχυσαρκίας, της δυσλιπιδαιμίας, οξειδωτικού στρες και υπεργλυκαιμίας που προκαλείται από μία δίαιτα υψηλή σε λιπαρά. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Weidner C, Wowro SJ, Rousseau M, Freiwald A, Kodelja V, Abdel-Aziz H, Kelber O, Sauer S. (2013) Antidiabetic effects of chamomile flowers extract in obese mice through transcriptional stimulation of nutrient sensors of the peroxisome proliferator-activated receptor (PPAR) family. PLoS One. 8(11):e80335. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0080335.

Miraj S, Alesaeidi S. (2016) A systematic review study of therapeutic effects of Matricaria recuitta chamomile (chamomile). Electron Physician. 8(9): 3024-3031. https://doi.org/10.19082/3024.

Jabri MA, Sakly M, Marzouki L, Sebai H. (2017) Chamomile (Matricaria recutita L.) decoction extract inhibits in vitro intestinal glucose absorption and attenuates high fat diet-induced lipotoxicity and oxidative stress. Biomed Pharmacother. 87:153-159. https://doi.org/10.1016/j.biopha.2016.12.043.

Keefe JR, Mao JJ, Soeller I, Li QS, Amsterdam JD. (2016) Short-term open-label chamomile (Matricaria chamomilla L.) therapy of moderate to severe generalized anxiety disorder. Phytomedicine; 23(14): 1699-1705. https://doi.org/10.1016/j.phymed.2016.10.013.

Είναι φυτό ποώδες πολυετές αντιπροσωπευτικό της οικογένειας Zingiberaceae. Είναι αυτοφυές στις τροπικές περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας, αλλά καλλιεργείται σε πολλές τροπικές περιοχές ανά τον κόσμο λόγω της μεγάλης ζήτησης για τους καρπούς και τα σπέρματα. Χρησιμοποιούνται ευρύτατα ως καρύκευμα, σε ροφήματα και ποτά, και σε μικρότερο βαθμό στην αρωματοποιία, ποτοποιία και σε καλλυντικά. Πολλές ήταν και οι παραδοσιακές τους χρήσεις στην θεραπευτική αντιμετώπιση του άσθματος, του βήχα, λοιμώξεων, γαστρεντερικών ενοχλήσεων και ως διουρητικό. Οι καρποί του περιέχουν υψηλή ποσότητα αιθερίου ελαίου (μέχρι 8%) πλούσιου σε μονοτερπένια; κυρίως ευκαλυπτόλη και οξικό α-τερπινυλικό εστέρα τα οποία ευθύνονται για το ιδιαίτερο άρωμα. Άλλα βιοδραστικά συστατικά που ανευρίσκονται στους καρπούς είναι φλαβονοειδή, καροτενοειδή, λιπαρά οξέα, τοκοφερόλες (διαφορετικές μορφές της βιταμίνης Ε), και άλλα φαινολικά παράγωγα.

Προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα και το αιθέριο έλαιο των καρπών του κάρδαμου έχουν αντιφλεγμονώδεις, και αντιμικροβιακές ιδιότητες. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Ashokkumar K, Murugan M, Dhanya MK, Warkentin TD. (2020) Botany, traditional uses, phytochemistry and biological activities of cardamom [Elettaria cardamomum (L.) Maton] – A critical review. J Ethnopharmacol. 246: 112244. https:doi.org/10.1016/j.jep.2019.112244

Alam A, Majumdar RS, Alam P. (2019) Systematics Evaluations of Morphological Traits, Chemical Composition, and Antimicrobial Properties of Selected Varieties of Elettaria cardamomum (L.) Maton. Natural Product Communications. 14 (12) https://doi.org/10.1177/1934578X19892688.

Moulai-Hacene F, Boufadi MY, Keddari S, Homrani A. (2020) Chemical Composition and Antimicrobial Properties of Elettaria cardamomum Extract. Pharmacognosy Journal 12(5): 1058-1063. https://doi.org/10.5530/pj.2020.12.149

Το δίκταμο είναι πολυετής χαμηλός θάμνος, αυτοφυές χασμόφυτο ενδημικό της Κρήτης, για το οποίο γίνονται προσπάθειες καλλιέργειας ώστε να καλυφθεί η εμπορική ζήτηση. Ανήκει στην οικογένεια Lamiaceae και είναι κλασικό αρωματικό και φαρμακευτικό φυτό το οποίο παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή ροφημάτων (βραστάρια) αλλά και στη μαγειρική και την ποτοποιία. Οι ανθισμένοι βλαστοί περιέχουν αιθέριο έλαιο πλούσιο σε καρβακρόλη, π-κυμένιο και γ-τερπινένιο. Άλλα βιοδραστικά συστατικά των εκχυλισμάτων του είναι φαινολικά οξέα, δεψίδια, φλαβονοειδή, κουμαρίνες, τοκοφερόλες και τριτερπένια. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία φύλλων του δίκταμου (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρασκευαστούν αφεψήματα και εγχύματα για εσωτερική και εξωτερική χρήση) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την αντιμετώπιση του βήχα και του κρυολογήματος, ήπιων γαστρεντερικών διαταραχών και ήπιων φλεγμονών και μωλωπισμών του δέρματος (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/origani-dictamni-herba).

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στο παρακάτω επιστημονικό άρθρο.

Liolios CC, Graikou K, Skaltsa E, Chinou I. (2010) Dittany of Crete: a botanical and ethnopharmacological review. Journal of Ethnopharmacology 131(2): 229-241. https://doi.org/10.1016/j.jep.2010.06.005.

Είναι χαμηλή μονοετής πόα της οικογένειας Zygophyllaceae, η οποία απαντάται κυρίως αυτοφυούμενη (θεωρείται επιθετικό ζιζάνιο) ή σε καλλιέργειες σε πολλές εύκρατες και υποτροπικές περιοχές ανά τον κόσμο συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου. Τα φύλλα και οι βλαστοί καταναλώνονται φρέσκα στην Ανατολική Ασία, ενώ οι καρποί και οι ρίζες έχουν χρησιμοποιηθεί ως φυτικά φάρμακα στην Ελλάδα, στην Ινδία (Αγιουβέρδα) και στην Κίνα. Οι κύριες παραδοσιακές χρήσεις αφορούσαν την θεραπεία της υπογονιμότητας, της στυτικής δυσλειτουργίας και την τόνωση της ερωτικής επιθυμίας, ενώ άλλες χρήσεις ήταν η διουρητική, αποχρεμπτική, καρδιοτονωτική και γενικώς τονωτική. Οι πρόσφατες έρευνες αποκαλύπτουν ότι οι περιεχόμενες στεροειδείς σαπωνίνες και τα φλαβονοειδή έχουν ισχυρές αντιγηραντικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις και ευθύνονται για πολλές από τις παραδοσιακές χρήσεις. Κλινικές μελέτες υποστηρίζουν και την ευεργετική επίδραση στο αναπαραγωγικό σύστημα και συγκεκριμένα στην στυτική δυσλειτουργία και τις διαταραχές της ερωτικής επιθυμίας, αν και αναδεικνύουν προβλήματα που εμποδίζουν την φαρμακευτική του χρήση.

Zhu, W., Du, Y., Meng, H. et al. A review of traditional pharmacological uses, phytochemistry, and pharmacological activities of Tribulus terrestris. Chemistry Central Journal 11 (2017): 60. https://doi.org/10.1186/s13065-017-0289-x

Ștefănescu R, Tero-Vescan A, Negroiu A, Aurică E, Vari C-E. A Comprehensive Review of the Phytochemical, Pharmacological, and Toxicological Properties of Tribulus terrestris L. Biomolecules 10(5) (2020) 752. https://doi.org/10.3390/biom10050752

Kamenov Z, Fileva S, Kalinov K, Jannini EA. Evaluation of the efficacy and safety of Tribulus terrestris in male sexual dysfunction-A prospective, randomized, double-blind, placebo-controlled clinical trial. Maturitas. 99 (2017): 20-26. https://doi.org/10.1016/j.maturitas.2017.01.011.

Vale FBC, Zanolla Dias de Souza K, Rezende CR, Geber S. Efficacy of Tribulus Terrestris for the treatment of premenopausal women with hypoactive sexual desire disorder: a randomized double-blinded, placebo-controlled trial. Gynecol Endocrinol. 34(5) (2018): 442-445. https//doi.org/10.1080/09513590.2017.1409711.

Πρόκειται για ένα γένος της οικογένειας Urticaceae που περιλαμβάνει κοσμοπολίτικες πόες, με τέσσερα είδα αυτοφυή στην Ελλάδα, την U. dioica, U. urens, U. membranacea και U. pilulifera. Είναι από τα γνωστά φαρμακευτικά φυτά, τα οποία αν και κοινά ζιζάνια μπορεί και να καλλιεργούνται για αυτόν τον σκοπό. Τα εναέρια τμήματα χρησιμοποιούνται στη μαγειρική ενώ οι χρήσεις στην θεραπευτική είναι ποικίλες, συνεχείς και ξεπερνούν τα 2500 χρόνια. Είναι ένα υποεκτιμημένο εξαιρετικά θρεπτικό τρόφιμο αφού αποτελεί πλούσια πηγή ανόργανων στοιχείων (ασβέστιο, κάλιο, πυρίτιο, σίδηρο και μαγνήσιο), βιταμινών (C, του συμπλέγματος Β και Κ), χλωροφυλλών και καροτενοειδών, πρωτεϊνών και πολυσακχαριτών, φλαβονοειδών, οξέων συμπεριλαμβανομένων και των φαινολικών οξέων, κουμαρινών, αμινών, και τριτερπενίων. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία παρασκευασμάτων της πόας της τσουκνίδας των ειδών U. urens και U. dioica (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη, χυμός, βάμμα, υγρά & ξηρά εκχυλίσματα) ως παραδοσιακά φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων αρθριτικών πόνων, σμηγματορροϊκής δερματίτιδας και ως διουρητικό (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/urticae-herba).

Προκλινικές μελέτες σε πειραματόζωα δείχνουν τη σημαντική αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αναλγητική, υποτασική, και υπογλυκαιμική, ενώ κλινικές μελέτες μικρής κλίμακας σε ανθρώπους δείχνουν αναλγητική δράση αλλά και ευεργετική δράση σε ασθενείς με καλοήθη υπερπλασία του προστάτη. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Dhouibi R, Affes H, Ben Salem M, Hammami S, Sahnoun Z, Zeghal KM, Ksouda K. Screening of pharmacological uses of Urtica dioica and others benefits. Prog Biophys Mol Biol. 150 (2020): 67-77. https//doi.org/10.1016/j.pbiomolbio.2019.05.008.

Kregiel, D.; Pawlikowska, E.; Antolak, H. Urtica spp.: Ordinary Plants with Extraordinary Properties. Molecules 23 (2018): 1664. https://doi.org/10.3390/molecules23071664

Rutto LK, Xu Y, Ramirez E, Brandt M. Mineral Properties and Dietary Value of Raw and Processed Stinging Nettle (Urtica dioica L.). Int J Food Sci. 2013 (2013): 857120. https://doi.org/10.1155/2013/857120.

H μέντα είναι μία πολυετής πόα αυτοφυής την Ευρώπη, η οποία καλλιεργείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Αποτελεί υβρίδιο της M. spicata L. και Μ. aquatica L. και υπάρχουν αρκετές διακριτές ποικιλίες. Είναι γνωστή για το έντονο πικάντικο άρωμα (περιέχει 1,2 -3,9% αιθέριο έλαιο) και έτσι τόσο τα φύλλα όσο και το αιθέριο έλαιο αυτών χρησιμοποιούνται σε πολλά ποτά και τρόφιμα, αλλά και καλλυντικά προϊόντα. Κυρία ένωση του αιθέριου ελαίου της είναι η μινθόλη, μια αλκοόλη που δημιουργεί την αίσθηση της «ψύξης». Επίσης, τα φύλλα της περιέχουν σημαντική ποσότητα ευεργετικών πολυφαινολών και κυρία τις ενώσεις εριοκιτρίνη και ροσμαρινικό οξύ, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (75%) μεταφέρεται στα αφεψήματα. Παράλληλα, είναι κλασσικό «φαρμακευτικό φυτό» το οποίο χρησιμοποιούνταν ως αφέψημα για ενοχλήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Βάσει αυτής της παραδοσιακής χρήσης, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία συγκεκριμένων παρασκευασμάτων φύλλων της μέντας (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη και εκχυλίσματα) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση από τη δυσπεψία και τον μετεωρισμό (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/menthae-piperitae-folium).

Πολλές κλινικές μελέτες έχουν διεξαχθεί τις τρεις τελευταίες δεκαετίες για να μελετήσουν την αποτελεσματικότητα του αιθερίου ελαίου της μέντας για συγκεκριμένες γαστρεντερικές παθήσεις. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει ότι το έλαιο μέντας είναι ασφαλής και καλά ανεκτή θεραπεία για συμπτωματική αντιμετώπιση του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου και της λειτουργικής δυσπεψίας, λόγω των σπασμολυτικών, αντιφλεγμονωδών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Οι μελέτες δείχνουν επίσης αντιεμετική δράση. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Khanna, R., MacDonald, J.K., Levesque, B.G., (2014) Peppermint Oil for the Treatment of Irritable Bowel Syndrome, Journal of Clinical Gastroenterology 48 (6), 505-512. https://10.1097/MCG.0b013e3182a88357

Shams R., Oldfield EC, Copare J, Johnson DA (2015) Peppermint Oil: Clinical Uses in the Treatment of Gastrointestinal Diseases. JSM Gastroenterol Hepatol 3(1): 1036. (http://www.academia.edu/download/54138943/Peppermint_Oil_Clinical_Uses_in_the_ Treatment_of_Gastrointestinal_Diseases.pdf)

Alammar, N., Wang, L., Saberi, B. et al. (2019) The impact of peppermint oil on the irritable bowel syndrome: a meta-analysis of the pooled clinical data. BMC Complement Altern Med 19, 21 (https://doi.org/10.1186/s12906-018-2409-0)

Είναι πολυετής πόα αντιπροσωπευτική της οικογένειας Apiaceae. Οι καρποί του αποτελούν γνωστό καρύκευμα, ενώ χρησιμοποιούνται στην ποτοποιία για την παρασκευή γνωστών ποτών στη Μεσόγειο, όπως ρακή, ούζο, ζιβανία, pastis, αράκ. Οι καρποί και το αιθέριο έλαιο βρίσκουν πολλές εφαρμογές και στη βιομηχανία τροφίμων ως γευστικός και συντηρητικός παράγοντας. Η περιεκτικότητα των καρπών σε αιθέριο έλαιο είναι υψηλή (1,5-6%) και σε αυτό οφείλει το χαρακτηριστικό άρωμα. Το κύριo πτητικό συστατικό είναι η trans-ανηθόλη (80-95%). Οι καρποί περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β, C και Α, γλυκοζίτες φλαβονολών, φαινολικά οξέα και παράγωγα αυτών, κουμαρίνες, λιπαρά οξέα, καροτενοειδή και ανόργανα στοιχεία. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων στην θεραπευτική, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία των καρπών του γλυκάνισου και του αιθερίου ελαίου αυτών ως παραδοσιακά φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση της δυσπεψίας και του βήχα που σχετίζεται με το κοινό κρυολόγημα (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/anisi-fructus & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/anisi-aetheroleum).

Προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι το αιθέριο έλαιο των καρπών έχει αντιμικροβιακές, σπασμολυτικές ιδιότητες και αυξάνει τις εκκρίσεις των επιθηλιακών κυττάρων του αναπνευστικού συστήματος, ενώ τα εκχυλίσματα φαίνεται να δρουν αγχολυτικά και νευροπροστατευτικά, ενώ μελέτη σε επίμυες έδειξε ότι αυξάνει την έκκριση του γάλακτος. Μία μελέτη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έδειξε ότι μειώνει την συχνότητα και την ένταση των εξάψεων. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Nahidi, F. , Kariman, N. , Simbar, M. , & Mojab, F. (2012). The study on the effects of Pimpinella anisum on relief and recurrence of menopausal hot flashes. Iranian Journal of Pharmaceutical Research , 11(4), 1079–1085.

Hosseinzadeh, H. , Tafaghodi, M. , Abedzadeh, S. , & Taghiabadi, E.(2014). Effect of aqueous and ethanolic extracts of Pimpinella anisum L. seeds on milk production in rats. Journal of Acupuncture and Meridian Studies , 7(4), 211–216. doi:10.1016/j.jams.2013.10.004

Wenli Sun, Mohamad Hesam Shahrajabian & Qi Cheng | Sabrina Sabatini (Reviewing editor:) (2019) Anise (Pimpinella anisum L.), a dominant spice and traditional medicinal herb for both food and medicinal purposes, Cogent Biology, 5:1, DOI: 10.1080/23312025.2019.1673688

Iannarelli, R, Marinelli, O., Morelli, M.B., Santoni, G., Amantini, C., Nabissi, M., Maggi, F. (2018) Aniseed (Pimpinella anisum L.) essential oil reduces pro-inflammatory cytokines and stimulates mucus secretion in primary airway bronchial and tracheal epithelial cell lines. Industrial Crops and Products, 114: 81-86. https://doi.org/10.1016/j.indcrop.2018.01.076

H μέντα είναι μία πολυετής πόα αυτοφυής την Ευρώπη, η οποία καλλιεργείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Αποτελεί υβρίδιο της M. spicata L. και Μ. aquatica L. και υπάρχουν αρκετές διακριτές ποικιλίες. Είναι γνωστή για το έντονο πικάντικο άρωμα (περιέχει 1,2 -3,9% αιθέριο έλαιο) και έτσι τόσο τα φύλλα όσο και το αιθέριο έλαιο αυτών χρησιμοποιούνται σε πολλά ποτά και τρόφιμα, αλλά και καλλυντικά προϊόντα. Κυρία ένωση του αιθέριου ελαίου της είναι η μινθόλη, μια αλκοόλη που δημιουργεί την αίσθηση της «ψύξης». Επίσης, τα φύλλα της περιέχουν σημαντική ποσότητα ευεργετικών πολυφαινολών και κυρία τις ενώσεις εριοκιτρίνη και ροσμαρινικό οξύ, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών (75%) μεταφέρεται στα αφεψήματα. Παράλληλα, είναι κλασσικό «φαρμακευτικό φυτό» το οποίο χρησιμοποιούνταν ως αφέψημα για ενοχλήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Βάσει αυτής της παραδοσιακής χρήσης, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία συγκεκριμένων παρασκευασμάτων φύλλων της μέντας (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη και εκχυλίσματα) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση από τη δυσπεψία και τον μετεωρισμό (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/menthae-piperitae-folium).

Πολλές κλινικές μελέτες έχουν διεξαχθεί τις τρεις τελευταίες δεκαετίες για να μελετήσουν την αποτελεσματικότητα του αιθερίου ελαίου της μέντας για συγκεκριμένες γαστρεντερικές παθήσεις. Η βιβλιογραφία υποστηρίζει ότι το έλαιο μέντας είναι ασφαλής και καλά ανεκτή θεραπεία για συμπτωματική αντιμετώπιση του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου και της λειτουργικής δυσπεψίας, λόγω των σπασμολυτικών, αντιφλεγμονωδών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Οι μελέτες δείχνουν επίσης αντιεμετική δράση. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Khanna, R., MacDonald, J.K., Levesque, B.G., (2014) Peppermint Oil for the Treatment of Irritable Bowel Syndrome, Journal of Clinical Gastroenterology 48 (6), 505-512. https://10.1097/MCG.0b013e3182a88357

Shams R., Oldfield EC, Copare J, Johnson DA (2015) Peppermint Oil: Clinical Uses in the Treatment of Gastrointestinal Diseases. JSM Gastroenterol Hepatol 3(1): 1036. (http://www.academia.edu/download/54138943/Peppermint_Oil_Clinical_Uses_in_the_ Treatment_of_Gastrointestinal_Diseases.pdf)

Alammar, N., Wang, L., Saberi, B. et al. (2019) The impact of peppermint oil on the irritable bowel syndrome: a meta-analysis of the pooled clinical data. BMC Complement Altern Med 19, 21 (https://doi.org/10.1186/s12906-018-2409-0)

Η μολόχα είναι διετής ή πολυετής πόα, η οποία εξαπλώνεται σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, εκτός από τον Βορρά, καθώς και στις αφρικανικές και ασιατικές χώρες της Μεσογείου. Όλα τα μέρη του φυτού, αλλά κυρίως τα άνθη και τα φύλλα, περιέχουν βλέννη (10% στα άνθη και 6-8% στα φύλλα). Στην παρουσία της βλέννης, αποδίδονται οι μαλακτικές και καταπραϋντικές του ιδιότητες. Πληθώρα άλλων ευεργετικών συστατικών, όπως φλαβονοειδή, φαινολικά παράγωγα, τερπενοειδή, λιπαρά οξέα και στερόλες, και κουμαρίνες, ανευρίσκονται στα μέρη του φυτού. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία φύλλων και ανθών της μολόχας (ξηρή λεπτοκομμένη δρόγη με σκοπό να παρακευαστούν αφεψήματα και εγχύματα) ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων στομαχικών και εντερικών ενοχλήσεων αλλά και για την αντιμετώπιση φλεγμονών της στοματοφαρυγγικής κοιλότητας και του σχετικού ξηρού βήχα (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/malvae-sylvestris-flos & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/malvae-folium ).

Πολλές προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα της μολόχας έχουν αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές, αντιμικροβιακές και αντιελκωτικές ιδιότητες. Σε μία κλινική μελέτη, το εκχύλισμα των ανθέων μολόχας ήταν ασφαλές και αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση της λειτουργικής δυσκοιλιότητας. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Gasparetto JC, Martins CA, Hayashi SS, Otuky MF, Pontarolo R. (2012) Ethnobotanical and scientific aspects of Malva sylvestris L.: a millennial herbal medicine. J Pharm Pharmacol. 64(2): 172-89. https://10.1111/j.2042-7158.2011.01383.x.

Elsagh M, Fartookzadeh MR, Kamalinejad M, Anushiravani M, Feizi A, Behbahani FA, Rafiei R, Arjmandpour A, Adibi P. (2015) Efficacy of the Malva sylvestris L. flowers aqueous extract for functional constipation: A placebo-controlled trial. Complement Ther Clin Pract. 21(2): 105-11. https://10.1016/j.ctcp.2015.02.003

Sharifi-Rad J, Melgar-Lalanne G, Hernández-Álvarez AJ, Taheri Y, Shaheen S, Kregiel D, Antolak H, Pawlikowska E, Brdar-Jokanović M, Rajkovic J, Hosseinabadi T, Ljevnaić-Mašić B, Baghalpour N, Mohajeri M, Fokou PVT, Martins N. (2020) Malva species: Insights on its chemical composition towards pharmacological applications. Phytother Res. 34(3): 546-567. https://10.1002/ptr.6550

Είναι αειθαλής ημιπαρασιτικός θάμνος της οικογένειας Santalaceae, αυτοφυής στην Ευρώπη και στη νότια Ασία. Αναπτύσσεται στους μίσχους διαφόρων δέντρων. Χρησιμοποιείται ως φαρμακευτικό φυτό από την αρχαιότητα και είναι συνυφασμένο με διάφορους μύθους και δοξασίες, ενώ ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται για την χριστουγεννιάτικη διακόσμηση ως σύμβολο καλοτυχίας. Τα παρασκευάσματα του ιξού περιέχουν πολλά βιολογικά ενεργά συστατικά: λεκτίνες (γλυκοπρωτεΐνες με ικανότητα δέσμευσης ειδικά σε γαλακτόζη, Ν-ακετυλαγαλακτοζαμίνη και κυτταρικές επιφάνειες), πρωτεΐνες και πολυπεπτίδια (ιδίως τις βισκοτοξίνες), φαινυλοπροπάνια και λιγνάνες, παράγωγα καφεϊκού οξέος, φλαβονοειδή, βιογενείς αμίνες (τυραμίνη κ.λπ.), πολυσακχαρίτες (ιδιαίτερα γαλακτουρονάνες και αραβινογαλακτάνες), λιπίδια και άλλες ουσίες σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Οι περισσότερες παραδοσιακές χρήσεις του αφορούν την αντιμετώπιση γαστρεντερικών προβλημάτων, καρδιαγγειακών διαταραχών και ογκολογικών νοσημάτων, ενώ η κατάποση των αφεψημάτων του θεωρείται ασφαλής.

Προκλινικές μελέτες έδειξαν ότι έχει αντιφλεγμονώδη και χαλαρωτική επίδραση σε λεία μυικά κύτταρα που εξηγεί τη σπασμολυτική του δράση. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Khan, T., Ali, S., Qayyum, R. et al. Intestinal and vascular smooth muscle relaxant effect of Viscum album explains its medicinal use in hyperactive gut disorders and hypertension. BMC Complement Altern Med 16, 251 (2016). https://doi.org/10.1186/s12906-016-1229-3

Hegde P, Maddur MS, Friboulet A, Bayry J, Kaveri SV (2011) Viscum album Exerts Anti-Inflammatory Effect by Selectively Inhibiting Cytokine-Induced Expression of Cyclooxygenase-2. PLoS ONE 6(10): e26312. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0026312

Zänker KS, Kaveri SV (eds): Mistletoe: From Mythology to Evidence-Based Medicine. Transl Res Biomed. Basel, Karger, 2015, vol 4, pp 67-73. https://doi.org/10.1159/000375427

Είναι φυτό πολυετές ή διετές το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό της οικογένειας των Σκιαδανθών και είναι αυτόχθονο στις ακτές της Μεσογείου, αλλά έχει εγκλιματιστεί ευρέως σε πολλά μέρη του κόσμου. Όλα τα μέρη του φυτού αναδίδουν τη χαρακτηριστική οσμή της ανηθόλης, ενώ οι καρποί του (μαραθόσπορος) χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στη μαγειρική, στην ποτοποιία και στην αρτοποιία. Βάσει των παραδοσιακών χρήσεων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ενέκρινε την κυκλοφορία συγκεκριμένων παρασκευασμάτων των καρπών ως φυτικά φαρμακευτικά προϊόντα για την ανακούφιση ήπιων σπασμωδών διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος (π.χ. μετεωρισμός), αλλά και για την αντιμετώπιση σπασμών που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση και ως αποχρεμπτικό για την αντιμετώπιση του βήχα του κοινού κρυολογήματος (https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/foeniculi-amari-fructus & https://www.ema.europa.eu/en/medicines/herbal/foeniculi-dulcis-fructus ).

Πολλές προκλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα των καρπών του μάραθου έχουν σπασμολυτικές, αντιφλεγμονώδεις, αντιμικροβιακές, βρογχοδιασταλτικές και αντιελκωτικές ιδιότητες. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να αναζητήσετε στα παρακάτω επιστημονικά άρθρα.

Shamkant B. Badgujar, Vainav V. Patel, Atmaram H. Bandivdekar, (2014) Foeniculum vulgare Mill: A Review of Its Botany, Phytochemistry, Pharmacology, Contemporary Application, and Toxicology, BioMed Research International 2014: Article ID 842674. https://doi.org/10.1155/2014/842674

Hawrelak JA, Wohlmuth H, Pattinson M, Myers SP, Goldenberg JZ, Harnett J, Cooley K, Van De Venter C, Reid R, Whitten DL. (2020) Western herbal medicines in the treatment of irritable bowel syndrome: A systematic review and meta-analysis. Complement Ther Med. 48:102233. https://10.1016/j.ctim.2019.102233.